Ο συγγραφέας, Annie Leonard, αναφέρονται δύο υποθέσεις που συνδέονται με την κατανάλωση, τα οποία σπανίως εξετάζουν. Spoken προγραμματιστεί και η απαξίωση της γήρανσης αντιληπτή.
Η προβλεπόμενη απαξίωση είναι η διαδικασία που χρησιμοποιούν πολλοί σχεδιαστές, μελετητές, κτλ ..., γεγονός που τους μιλάμε για το πόσο γρήγορα τα αντικείμενα (δεν θέτουν fetishes, τότε ναι, τι λέω) μπορεί να έχει προβλήματα ή να σπάνε εύκολα, αλλά θα πρέπει να εγκαταλείψουν την Ελάχιστη η εμπιστοσύνη των καταναλωτών ώστε να καταστεί δυνατή που να καλύπτει το ίδιο προϊόν. Με την ευτυχία της εταιρείας, του Τύπου σε αυτή την κατεύθυνση, λέγοντας ότι για το Quick-και-βρώμικο τρόπο.

Μεγάλο μέρος του κόσμου μας αυτή τη στιγμή είναι σχεδιασμένο με τον τρόπο αυτό. Εδώ κι εκεί, όμως, αρχίζουν να εμφανίζονται σημάδια ενός προβληματισμού για τον τρόπο παραγωγής.
Είμαι όλο και περισσότερο τα έργα των δημιουργών και των καλλιτεχνών οι οποίοι αναχωρούν από ανακυκλωμένα υλικά, ή να μεταφέρουν τα στοιχεία έτσι ώστε να μπορούν να έχουν μια δεύτερη ευκαιρία, τελείωσε τον κύκλο ζωής τους με το προϊόν.
Ειδικά σε τομείς που παράγουν αγαθά σε πιο πολυτελείας, δεν είναι απόλυτα την εξοικείωση του καταναλωτή και τον αντίκτυπο του έργου τους είναι ακόμα πιο σημαντική.
Είναι εμπνευσμένο από το έργο των μελισσών για το σχέδιο το οποίο λέει Think Big Chief:

Ίσως να έχετε ακούσει ή διαβάσει κάπου ότι οι μέλισσες βρίσκουν πολλές δυσκολίες για να επιβιώσει. Γι 'αυτό Stanley Μέλι χάρη στο δημιουργικό Η Εταίροι έχει παραχθεί αυτό αναχρησιμοποιήσιμα βάζο που μόλις έχουν καταναλώσει το προϊόν που είναι χρήσιμο για φύτευση ένα λουλούδι και να διευκολύνει το έργο των εργαζομένων τους φίλους μας.

Χρησιμοποιεί παλιά εσωτερική σωλήνων και λάστιχα του ποδηλάτου, ο νεαρός σχεδιαστής Ιανουάριο Willem van Breugel. Γράφει μέχρι Ecoblog:

Μετά τα ταξίδια στην Αφρική για ένα ποδήλατο αποφάσισε να χρησιμοποιήσει την πείρα του σχετικά με το σχεδιασμό των χρήσιμων αντικειμένων που παράγονται από θραύσματα υλικών.
Και για να δείτε και να πωλεί τα έργα που έχει θέσει ένα site όνομα dall'emblematico τροχών για τις πυρκαγιές, όπου μπορείτε να δείτε το σύνολο της παραγωγής της και ίσως και για ένα κομμάτι.
Έτσι, από intrecci ταινίες ελαστικών γεννήθηκαν κομοδίνα, καρέκλες, κιβώτια, σάκοι, Σακίδια και μπρελόκ. Ενώ οι ζάντες έχει διαμορφωθεί μέχρι να φανούς.

Επίσης, από την εσωτερική σωλήνων έχει παραχθεί το τελευταίο του προϊόντος, την κόλαση της κουζίνας, λέει πώς Nextmoto:

Δεν με εκπλήσσει το τέλος σφυρηλάτησης των ιδεών που Hell της κουζίνας είναι ακόμη δουρβάνισμα στο 100% ανακυκλώσιμα προϊόντα, που κατασκευάζονται από υλικά και αντικείμενα με τη σειρά του να ανακυκλώνονται.
Ένα σημαντικό και ουσιαστικό φιλοσοφία που έχει καταφέρει να κάνει μια καλή συνήθεια (για την ανακύκλωση), ένα κίνημα το οποίο κάποιοι άνθρωποι, ένας τρόπος ζωής, το ανώτατο επίπεδο του σχεδιασμού.
"Αν μια κάμπια πεταλούδα μπορεί να γίνει, εάν ένα παράσιτο που μπορεί να εξελιχθεί σε μαργαριτάρι, αν ένα κομμάτι του άνθρακα μπορεί να γίνει ένα διαμάντι, αλλά ειδικά αν sfiga από την τρύπα μπορεί να γίνει ένα ελαστικό ... εδώ είναι μια ιδέα ότι ακόμα και ένα δωμάτιο δ ' ξαφνικά γίνεται αερόσακο. Μάλλον μια συλλογή από τσάντες. "
Αυτό είναι ό, τι διαβάζουμε στην εισαγωγή της ιστοσελίδας της κόλασης της κουζίνας, και είναι σεβαστό σε ολόκληρη.
Hell της κουζίνας Chic Ανακύκλωσης 100%!
Εκτός από τα χρηματιστήρια, έχει κυκλοφορήσει το νέο κράνος της κόλασης της κουζίνας, το οποίο δεν είναι τίποτα λιγότερο από λαμπρό: καλύπτονται με παλιά δωμάτια δ 'αέρα από τις μοτοσικλέτες, τα αυτοκίνητα, οι ελκυστήρες, λεωφορεία, και περισσότερο, το νέο κράνος ήταν συναρμολογούνται εξ ολοκλήρου από υλικά σπαταλώ.
Βεβαιωθείτε ότι είναι ασφαλές;
Βεβαίως, αυτό είναι. Και, εκτός του ότι είναι ασφαλές, είναι αδιάβροχο και ανθεκτικό.

Παραμένοντα σε προϊόντα για την υπαίθρια ζωή, Stylosophy περιγράφει το τελικό προϊόν της Παταγονίας, ένα εμπορικό σήμα που έχει την προσοχή στις κατευθυντήριες γραμμές της παραγωγές:

Η καταιγίδα της Παταγονίας Jacket γίνεται με ανακυκλωμένο πολυεστέρα και με την κοινή Threads πρόγραμμα ανακύκλωσης θα πρέπει να ανακυκλώνονται ξανά. Φόρεμα τόσο οικολογικά, που σέβεται το περιβάλλον σας μπορεί πραγματικά. Και γνωρίζει την Παταγονία σήμα, το οποίο έχει εδώ και πολύ καιρό χρησιμοποιούνται υλικά όπως μπαταρίες, η οποία προέρχεται από την ανακύκλωση των πλαστικών φιαλών ή οργανικό βαμβάκι, που καλλιεργούνται χωρίς τη χρήση φυτοφαρμάκων.
Η καταιγίδα της Παταγονίας Jacket είναι αδιάβροχο και το ύφασμα είναι αναπνεύσιμο. Η εξωτερική πλευρά είναι ανθεκτικά, ενώ το εσωτερικό γίνεται με εσωτερική επένδυση από πολυεστέρα ταφετάς επίσης να ανακυκλωθούν.

Είναι αφιερωμένη στην εσωτερική διακόσμηση ενός από τα έργα που παρουσιάζονται κατά τη δημιουργία Re - (που γράφει σε αυτό το σημείο πρέπει να ομολογήσω ότι ήταν πολύ δύσκολο να επιλέξει μια εργασία μεταξύ αυτών που προσφέρονται, το blog είναι αφιερωμένο αποκλειστικά στα έργα της δημιουργικής επαναχρησιμοποίηση των υλικών, και το έργο είναι πάντα πολύ ενδιαφέρον, τόσο από αισθητική άποψη ότι από τη σκοπιά υλικά που χρησιμοποιούνται, και να επιλέξει μόνο μία από πολλές συναρπαστικές ιδέες δεν ήταν εύκολη):

Το δέρμα ενός φέρουν ξαπλωμένη στο έδαφος, ακόμη και αν αυτό είναι πολύ Donald Duck σκίτσο σε μια περίοδο κατά την Disney δεν ήταν τόσο καλό, είναι η πιο οικολογική αντι υπάρχει. Κακή θηρίο.
Το πνεύμα της εφεύρεσης σχεδιαστής Lise Lefebvre είναι ecologissima Αυτό είναι ένα παραπάτημα δερμάτινη ζώνη φέρουν αντί των φτωχών ζώων που πρέπει να βρίσκεται επί του εδάφους είναι μια παλιά κουβέρτα Λίζα.

Όμως, η τέχνη της ανάκτησης μπορούν επίσης να αναπτύξουν σε μεγάλη κλίμακα, όπως στην περίπτωση της Jamsil Sports Complex στην Κορέα:

Ένα γήπεδο που καλύπτονται εξ ολοκλήρου με σκηνές τεμάχια συσκευασμένα με πλαστικό σχισμένο σε ΧΥΤΑ.
Χρειάστηκαν περισσότερα από 75.000 κιλά πλαστικών - για την ακρίβεια, 1.763.360 τεμάχια - μεταφέρονται από 488 φορτηγά. Έχουμε 3.638 άτομα εργάστηκαν για 40 ημέρες.
Και στο τέλος της Jamsil Sports Complex δεν ήταν πια το ίδιο.

Στην τέχνη, η τέχνη με ανακυκλωμένα υλικά έχει αμέτρητα παραδείγματα, αλλά μεταξύ εκείνων που αναφέρονται στην τελευταία blogosphere ίσως το πιο εντυπωσιακό είναι το έργο ενός ηλικιωμένους Ιάπωνες τζέντλεμαν, Masataka Koike. Λέει Lorenzo Cairoli:

Σε μία μετά τον Απρίλιο του raccontai η μοναδική επιχείρηση της Ιαπωνίας εργαζόμενος, Shuhei Ogawara, ότι περισσότερα από επτά ράβδους συγκεντρώθηκαν στην καφετερία του εργοστασίου ήταν χτισμένο σε μια όμορφη κανό 4 μέτρα στο μήκος και ζυγίζουν 30 κιλά. Οι δύο χρόνια χρειάστηκαν για να συλλέξει όλες τις ράβδους και να τις εφαρμόσει για τρεις μήνες και αποτελούν τη ραχοκοκαλιά της κανό. Η εβδομηκοστή Masataka Koike, ένας καλλιτέχνης ερωτευμένος με τη θαλάσσια ζωή, είναι η χρήση του διαθέσιμου ξύλινα chopsticks των Ιαπώνων, η waribashi, για την επίτευξη μιας έκτακτης πολύπους. Οκτώ μήνες εργασίας Carthusian, περισσότερα από 2.000 χιλ. που χρησιμοποιούνται chopsticks.